وبلاگ گردشگران | معرفی بهترین جاذبه های گردشگری ایران و جهان
» معبد آناهیتا، دومین بنای سنگی بزرگ ایران
معبد آناهیتا، کرمانشاه
این بنا پس از تخت جمشید بزرگترین بنای سنگی ایران است که در شهر کنگاور استان کرمانشاه و در مسیر جاده تاریخی هگمتانه - بیستون - تیسفون قرار دارد. معبد آناهیتا در کنگاور مشهورترین معبد در ایران است.
تاریخچه معبد آناهیتا
در نزد ایرانیان باستان، آناهیتا را نگهبان آب، فرشته فراوانی، زیبایی و باروری می دانستند و این فرشته، از مقام و مرتبه بسیار بالایی بین مردم برخوردار بود. معبد آناهیتا در ایران باستان برای ستایش و تجلیل از الهه آب استفاده می شده است. طبق اسناد تاریخی قدمت آن به دوران ماقبل تاریخ می رسد.
با توجه به نوشته ها و اسناد تاریخی به نظر می رسد اولین سنگ بنای این معبد در دوران هخامنشیان ساخته شده و ساخت آن تا دوره های بعدی ادامه داشته و در دوره ساسانیان تکمیل شده است. برخی دیگر از محققان این بنا را کاخ ناتمام خسروپرویز معرفی کرده اند.
معماری معبد آناهیتا
در مورد سبک معماری معبد آناهیتا نظرات مختلفی توسط باستان شناسان اروپایی و ایرانی وجود دارد. بنا به گفته برخی باستان شناسان اروپایی، بنای تاریخی آناهیتا به سبک یونانی ساخته شده است و معتقدند در زمان حکومت هخامنشیان و اشکانیان، تبادلات فرهنگی بین ایران و یونان صورت گرفته است که بر اساس آن سازه های معماری یونانی در ایران ساخته شده است. کنگاور نیز یکی از شهرهایی است که به دلیل قرار گرفتن در نواحی مرزی غرب ایران، بیشترین تأثیر را از سبک معماری یونانی گرفته است.
اما محققان و باستان شناسان ایرانی این نظریه "الگوبرداری از معماری معبد آناهیتا را از معماری یونانی " را رد می کنند و به تفاوت بین سبک های به کار رفته در معماری معبد آناهیتا و معماری یونانی استدلال می کنند.
معبد آناهیتا در دشت ساخته شده و در دوره های بعد بناهای مهم معبد و برخی بناهای دولتی مانند تخت جمشید بر روی سکو ساخته شده است.
بالای این بنای تاریخی ردیفی از ستون های سنگی قرار دارد. ورودی توسط پلکانی دو طرفه در ضلع جنوبی به طول 30 متر ساخته شده است. و در شمال شرقی راه پله های یک طرفه امکان دسترسی به این مکان را فراهم کرده است. معبد آناهیتا بت و مجسمه ندارد و تنها بازنمایی ذهنی از آناهیتا در نظر گرفته شده است. ستون ها ساده، بدون تزئینات معماری خاص، کوتاه و ضخیم در یک ردیف بودند.
ایرانیان به صورت با شکوهی آب رودخانه را به وسط معبد آناهیتا هدایت کردند. نوع توزیع آب و جریان آب در داخل معبد آناهیتا، یکی از شگفتی های مهندسی زمان برای نمایش این عنصر مقدس به زیباترین شکل ممکن است.
از معادن مجاور معبد برای استخراج سنگ استفاده می شد و اکنون سنگ های نیمه تراشیده شده بین ستون و سنگ های نما روی سطوح معدن باقی مانده است.
این بنا بر روی تپه ای طبیعی با حداکثر ارتفاع 32 متر نسبت به زمین اطراف بنا شده است. در گوشه شمال غربی این بنا، امامزاده و مسجد قرار دارد.
