دروازه قرآن شاید به اندازه دیگر جاذبه های شیراز مانند پاسارگاد، تخت جمشید، آرامگاه حافظ و امثال آن مهم به نظر نرسد. با این حال، لزوماً به این معنی نیست که از جذابیت کمتری نسبت به آنها برخوردار است. در واقع دروازه قرآن یکی از نمادهای برجسته شیراز است. همچنین آرامگاه شاعر معروف پارسیگوی سده سیزدهم خواجوی کرمانی در مجاورت دروازه قرآن قرار دارد. اطراف دروازه، پارکی زیبا طراحی شده است که می توانید اوقات فراغت خود را در آن با خوردن بستنی، فالوده شیرازی معروف دنیا، ذرت بلال و یا نوشیدن چای بگذرانید. نورپردازی زیبای دروازه آن را تماشایی تر می کند. در سال 1376 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید.
با وجود اینکه راه های ورودی زیادی به شهر وجود دارد، دروازه قرآن ورودی اصلی شیراز است.
برای رسیدن به این دروازه شگفت انگیز فقط باید از بلوار هفت تنان عبور کنید. مقبره خواجوی کرمانی، لونا پارک و مقبره حافظ از جاذبه های نزدیک آن می باشد.
زمانی که دروازه قرآن در شیراز ساخته شد، آل بویه بر ایران و عراق حکومت می کرد. آزاد الدوله در میان پادشاهان آل بویه مشهورترین آنها بود. او در واقع همان کسی بود که دروازه قرآن وجودش را مدیون اوست و با ساخت آن منظره زیبایی به شهر داده شده. آزاد الدوله نیز دستور داد قرآنی بالای دروازه بگذارند تا مردم از زیر آن عبور کنند. این در واقع یک باور دینی است که اگر قبل از سفر از زیر قرآن رد شوید، سفرتان سالم و سلامت خواهد بود، زیرا خداوند هوای شما را خواهد داشت و مراقب شما خواهد بود. متأسفانه عدم توجه کافی باعث شد که به ویرانه تبدیل شود. اما این سرنوشتی نبود که در انتظار دروازه قرآن بود. کریم خان زند، بنیانگذار سلسله زند، دروازه را بازسازی کرد و آن را حتی بهتر از قبل کرد. اما زلزله هایی که در دوره قاجار اتفاق افتاد دوباره آن را خراب کرد. با این وجود، بازسازی این دروازه هرگز متوقف نشد. در سال 1937، این دروازه توسط شهرداری وقت با استفاده از دینامیت به کلی تخریب شد. قرآن های بالای دروازه نیز به موزه پارس منتقل شد. در سال 1949 یک تاجر خوشنام شیرازی به نام اعتمادالتوجار دروازه قرآن دیگری را در فاصله بسیار کمی از دروازه سابق ساخت. طبق وصیتش، جسد او را در اتاق کوچک سمت چپ دروازه دفن کردند.
دروازه قرآن مانند بسیاری از دروازه های ایران دارای طاق نمای برجسته ای است که با آیاتی از قرآن تزیین شده است. قرآن در اتاق کوچک بالای دروازه با مشبک های ظریف بر روی پنجره های آن نگهداری می شود. همچنین روی ساختار دروازه کاشی کاری های رنگارنگی وجود دارد که آن را واقعاً چشم نواز نگه می دارد. این دروازه نیز در شب با نور تزئین شده و جلوه بصری آن بر تماشاگر چند برابر به نظر می رسد. منظره باشکوه دروازه همه را در قدردانی عمیق قرار می دهد.
کمال الدین ابوعطا یا خواجوی کرمانی، متولد استان کرمان، شاعر پارسی گوی قرن سیزدهم هجری قمری است که در شیراز درگذشت. پیکر وی در کنار دروازه به خاک سپرده شد و آرامگاه وی یکی از مکان هایی است که به عنوان یکی از جاذبه های شیراز اغلب از آن بازدید می شود.
آرامگاه خواجوی کرمانی دارای معماری بسیار دیدنی است. در بالا و زیر این مقبره بدون سقف دو ستون وجود دارد. روی قبر اسمی نوشته نشده که بدانیم متعلق به خواجه کرمانی است. تنها نوشته، آیه ای از سوره الرحمن است.
رستوران های نزدیک دروازه قرآن شاندیز، باکویه، پذیرایی کریم خان، هفت خان و زمرد هستند. قبل یا بعد از بازدید در یکی از این رستوران ها یک غذای خوشمزه میل کنید.
در اطراف دروازه قرآن هتل های متعددی وجود دارد که از بین آنها می توانید با توجه به انتظارات خود بهترین را انتخاب کنید. هتل بزرگ شیراز ، هتل ستارگان ، هتل ارگ ، هتل ساسان ، هتل پرسپولیس ، هتل اطلس و هتل رویال شیراز.
آموزش تصویری حرکات بدنسازی
مشاهده
وبلاگ گردشگران | معرفی بهترین جاذبه های گردشگری ایران و جهان
مطلب مرتبط
ونیز آلپ- جواهری در دل کوههای فرانسه
